Á mánudaginn byrjar ný stelpa á svipuðum aldri og Gréta Björg á ungbarnadeildinni í leikskólanum. Hún var í heimsókn með foreldrum sínum í gær og Gréta Björg tók víst mjög vel á móti henni, svona eftir að hún var búin að taka þetta nýja andlit út, og þær sátu saman og léku sér heillengi á gólfinu. Kennararnir sögðu að þær hafi verið svo krúttlegar saman og að nýja stelpan væri líka ljóshærð.

Gréta Björg er með alveg ótrúlegt jafnvægi. Í gær prófaði Palli að sleppa henni aðeins og hún stóð grafkyrr í 5 sekúndur. Hún missti ekki jafnvægið fyrr en mamman fór að klappa fyrir henni. Við ætlum að reyna að ná af henni góðu myndbandi, það þarf svo sannarlega og festa þetta á filmu. Gréta Björg sönglaði heilmikið í gær þegar við vorum að borða og sungum Allur matur.

Hún er líka alveg farin að fatta fyrir hverju við klöppum og gerir gjarnan sömu hlutina aftur og aftur og horfir svo á okkur spyrjandi augum, hvort við ætlum ekki að klappa. Auðvitað uppsker hún klapp í hvert einasta skipti :-)

Ég var rétt í þessu að senda glærurnar fyrir post-dokk viðtalið sem ég fer í á mánudaginn. Það verður fróðlegt að vera með fyrirlestur í gegnum skype. Viðtalið á að vera um 55 mínútur en fyrirlesturinn á aðeins vera 10-15 mínútur. Ég kom því ekki miklu fyrir. Þetta er bara svona listi, ég gerði þetta og þetta. Þetta verður a.m.k. góð æfing fyrir framhaldið.

Fyrir þó nokkru síðan fékk ég hugmynd sem ég ætla að skjalfesta hér með því að ég efast um að ég muni koma henni í framkvæmd. Þið hafið kannski tekið eftir því hvað fréttirnar á mbl eru hrikalega illa skrifaðar og þá er ég bara að tala um málfræðilega og þær sem eru þýddar illa þýddar. Ég veit vel að málfræðin, stíllinn og stafsetningin mín er ekki fullkomin, langt frá því, en mér bara blöskrar Mogginn. Ég er farin að fylgjast með fréttum að heiman á RUV, þeir virðast skárri. Hugmyndin er sem sagt sú að setja upp Moggablogg sem tengir við fréttir og leiðréttir málfarið. Vandamálið er bara að ég er ekki sú besta í þetta og ég hef heldur ekki tíma. Ef einhver vill stela þessari hugmynd og gerast “wisserbesser” endilega gera það.

Marvelous monday stóð á skýrslunni fyrir daginn í leikskólanum. Gréta Björg átti víst best daginn sinn hingað til og svaf meira að segja í klukkutíma tvisvar sinnum yfir daginn en hún er vön að taka stutta lúra, mesta 30 mínútur. Hún var dugleg að leika sér og skríða á eftir kennurunum og var hress og kát þegar ég kom og sótti hana. Palli og hún eru á leið í leikskólann í rigningunni og þrumunum og eldingunum núna. Ég hlakka til að fá að heyra hvort hrikalega ljóti regnponchoinn virki og þau komist þurr á leiðarenda.

Tvö atriði:

Hillary hefur hætt baráttunni. Við héldum með henni en ég er samt mjög sátt við Obama, held hann eigi góða möguleika á að vinna í haust. Ég vona bara að demókratar klúðri þessu ekki núna eins og alltaf.

Strætó í Reykjavík. Mér finnst ég svo oft lesa þau rök gegn því að strætó geti gengið í Reykjavík að Reykjavík sé svo dreifð. Það er bara bull. Pittsburgh er dreifðari og hér eru fínar samgöngur. Strætó er samt rekinn með tapi hér en það væri bara svo rosalega vont fyrir borgina að hætta að reka strætó því að þá væri fullt af fólki sem kæmist ekki til vinnu og borgin má ekki við því að fólk flytjist á brott. Hér eru líka engin sér stæði fyrir strætó við strætóskýlin, umferðin bíður bara. Um helgar tengja strætisvagnar alla helstu verslunarkjarnana saman. Það eru líka nóg af strætóstoppistöðvum, á hverju einasta götuhorni. Mér finnst skrítið að þegar við erum á Íslandi finnst mér alveg óhugsandi að taka strætó en þegar mamma kemur hingað finnst henni ekkert mál að hoppa upp í strætó og skella sér á Waterfront verslunarkjarnann.

Við erum hálf-dösuð enn eftir að hafa farið út í hitann um miðjan dag í gær og vegna þess að hjá Grétu Björgu byrjaði dagurinn klukkan hálf fimm í morgun. Loftkælingin er á fullu og við höldum okkur inni.

Gréta Björg hefur fylgst vel með mömmu sinni yfir helgina og mamman má alls ekki hverfa úr augsýn. Vona samt að það gangi vel í leikskólanum á morgun. Það hefur gengið svo vel hingað til.

Litla daman stendur upp við allt núna, hún reisir sig upp við flatan vegg og sleppir annarri hendinni. Hún er alveg ótrúlega sterk. Það má eiginlega segja að hún sé mössuð, það er engin smábarnafita á henni bara vöðva.

Vilja allir vera svo vænir að skrifa hæ í skilaboðin. Ég á örugglega eftir að sjá eftir að biðja um þetta en hvað um það! Ef það eru bara mamma og Gréta frænka sem lesa þá get ég alveg eins hætt að hafa dagbók á netinu (þ.e ýta á save í stað publish) þar sem heyri ég mjög oft í þeim.

Ég var að setja myndir af nokkrum burðarpokum í notkun. Ég er búin að uppgötva það að í strætóborg eins og Pittsburgh er alveg ómetanlegt að geta borið skvísuna jafnvel þó hún sé orðin þung, sérstaklega núna þegar við tökum alltaf strætó á leikskólann. Ég hlakka mikið til að fara með Grétu Björgu í fjallgöngur í sumar. Ég ætla sko sannarlega að hlaða batterín fyrir lokasprettinn í náminu.

Svo til gamans þá erum við Palli með nákvælega eins akademíska síðu

Það var eitt sem gladdi mig í síðustu viku. Ég gat troðið mér í gallabuxurnar mínar og keypt mér nýjar buxur í gamla númerinu mínu. Ég var löngu farin að sætta mig við að ná ekki af mér meðgöngukílónum (þau eru reyndar ekki öll farin).

Ég var með ‘proposal’ síðasta miðvikudag og gekk bara vel og hef ég verið ‘admitted to candidacy’. Doktorsnefndin mín óskaði mér til hamingju með að ég mætti halda áfram og vinna enn þá meira! Ég þarf reyndar að athuga hvort þetta sé ekki örugglega komið í geng, deildinni minni og skrifinnskunni tókst nefnilega að týna plagginu um að ég væri búin að ná öllum ‘preliminary exams’ en til þess að verða að kandídat þarf að hafa náð þeim, propsoalið samþykkt og öllum kúrsum lokið. Skrifstofustjórinn í deildinni minni lofaði mér samt því að ég þyrfti ekki að hafa áhyggjur þar sem þetta væru þeirra mistök.

Á fimmtudaginn fékk ég svo boð í atvinnuviðtal fyrir póstdokk stöðu í Edinburgh í Skotlandi. Þannig að ég fer í síma/skype viðtal þann 16. júní.

Eyjólfur afi var í heimsókn hjá okkur í seinustu viku og gerðum við margt skemmtilegt (þegar ég var ekki að vinna í fyrirlestrinum fyrir proposalið). Við fórum í göngu í Ohiopyle og fórum til Erie til að vera við útskrift Óðins bróður Palla en hann er skiptinemi þar. Palli og Eyjólfur afi skoðuðu líka skólana okkar og fóru tækjabúðir.

Allar fjórar framtennurnar í efri góm eru á leiðinni hjá Grétu Björgu. Það er farið að sjást í þrjár en sú fjórða er enn að brjótast niður. Hún var alveg rosalega bólgin og með blöðrur í gómnum og þar að auki blæddi hjá henni. Við létum smá deyfigel á góminn í fyrrinótt svo að hún gæti eitthvað sofi en hún öskraði bara út í eitt, anga skinnið.

Það er eins og Gréta Björg hafi ekki gert annað en að vera á leikskóla. Hún skemmti sér konunglega í gær og tók ekkert eftir mömmu sinni þegar hún kvaddi og heldur ekki eftir pabba sínum sem var hjá henni allan tímann. Hún leyfði fóstrunni að gefa sér graut og svæfa sig en vildi ekki pela.

Hún á eftir að læra að vera frek. Hún var víst undarndi þegar aðrir krakkar rifu af henni dót. Henni fannst líka mjög skrítið að sjá eina stelpuna rífa allt dótið úr dótahillunni og kasta á gólfið án þess að skoða það.

Það gekk svo vel í gær að við ákváðum bara strax að skilja hana eina eftir í dag. Palli fór með hana í morgun og ég ætla að sækja hana í hádeginu. Svo sjáum við til hvort og hvenær við lengjum daginn - það fer eftir því hvernig gengur í dag.

Það er óhætt að segja að Gréta Björg sé byrjuð að skríða og getur meira að segja farið nokkuð hratt yfir. Hún fattar samt ekki að hún getur elt mömmu sína núna en hún skríður og nær í dót.

Núna stendur hún líka upp við allt. Getur togað sig upp við sófaborðið, borðstofustólana, sófann, fótinn á borðstofuborðinu, þvottagrindina og svo mætti lengi telja. Við megum ekki líta undan eitt sekúndubrot (bókstaflega).

Í gær fengum við boð um leikskólapláss og mun Gréta Björg (og mamma hennar) byrja í aðlögun á mánudaginn. Við fórum í heimsókn í gær og leist bara nokkuð vel á. Vinir okkar eru með stelpuna sína þarna þannig við vitum aðeins að hverju við göngum.

Við áttuðum okkur á því í morgun að Gréta Björg er byrjuð að herma örlítið eftir því sem við segjum. Um daginn sagði ég úps og þá sagði litlan ubs. Í morgun bauð ég Palla ristað brauð og hann sagði já takk og þá sagði litlan jada.

Gréta Björg orðin svo fjörmikil að nú hefur skiptidýnunni verið komið fyrir niður á gólfi. Þorum einfaldlega ekki öðru og hefðum eflaust átt að vera löngu búin að þessu. Hún heldur að allt sé til þess gert að tosa sig upp, má þar nefna hárið hennar mömmu, gleraugun, bleian, bogarnir á leikteppinu og margt fleira.

Núna er hún alveg að fara að skríða. Í gær færði hún sig eitt skref á fram en í dag tvo og hefði eflaust farið fleiri ef ég hefði ekki fjarlægt tölvuna (með skype myndavélinni og ömmu og afa á línunni). Þegar hún sá í hvað stefndi þá ákvað mín að hætta að einbeita sér og skriðinu og kasta sér fram að tölvunni. Það eru helst hendurnar sem eru að vefjast fyrir Grétu Björgu í skriðinu. Hún kemur sér upp á hnén eins og ekkert sé og hreyfir fæturna en hendurnar hafa verið fastar þangað til í gær.